Roger Gielen en Maartje Boots zijn echte Beringenaren. Ze groeiden er allebei op, leerden elkaar kennen via 5x Beringen en bouwden er samen hun leven op. Inmiddels zijn ze ouders van Liene (5) en Jula (2) en is er in hun leven veel veranderd. Wat bleef, is hun nuchtere kijk op het leven en de sterke band met de plek waar het allemaal begon.
Terug naar 2010
Voor het begin van hun verhaal gaan we terug naar 2010. Naar Zwitserland om precies te zijn. Roger en Maartje maakten dat jaar allebei deel uit van de sportploeg van 5x Beringen, het internationale treffen waarbij zeven plaatsen met de naam Be(h)ringe(n) uit vijf Europese landen eens in de drie jaar samenkomen. “Tijdens de zeskamp kwamen we elkaar tegen”, vertelt Maartje. “Ik was zestien en Roger tweeëntwintig. Op die leeftijd is zes jaar natuurlijk best een verschil.” Toch was er een klik. Van verkering was niet meteen sprake. Roger studeerde in Tilburg, Maartje zat nog op de havo en ook het leeftijdsverschil speelde mee. “We zaten in een andere fase van ons leven. Maar we vonden elkaar uiteindelijk toch te leuk om het daarbij te laten.”
Wat ze vanaf het begin deelden, was hun band met Beringe. Ze houden van het dorpse leven en hun familie woont in de buurt. De gezelligheid, het ons-kent-ons en de betrokkenheid bij elkaar passen bij hen. Ook het verenigingsleven loopt als een rode draad door hun leven. Voetbal, tennis, vastelaovend en natuurlijk 5x Beringen: ze groeiden ermee op en zijn nog altijd graag betrokken.
Als een dorp samenkomt
Aan Beringe zijn vooral veel mooie herinneringen verbonden, maar er is er ook één die Roger en Maartje nooit zullen vergeten. Tijdens Rogers studententijd kwamen zijn vrienden uit Tilburg ieder jaar mee naar de Beringse kermis. “Op vrijdagmiddag stapten we in Tilburg op de trein naar Deurne en gingen we met de bus verder. In Meijel hadden we een vaste tussenstop bij destijds nog De Nostalgie en daarna gingen we door naar de feesttent in Beringe. Daar keken we ieder jaar naar uit.” In 2013 kreeg die traditie een verdrietige wending. Gino, een goede vriend uit dit gezelschap, zou na het uitgaan bij Roger blijven slapen, maar kwam die nacht niet thuis. Toen hij de volgende ochtend nog altijd niet terecht was, werd alarm geslagen. Veel inwoners van Beringe sloten zich spontaan aan bij de zoektocht. “Iedereen stond klaar en ging mee zoeken. Op zo’n moment merk je wat de saamhorigheid van een dorp betekent.” Uiteindelijk werd Gino in het kanaal gevonden. Hij is was door een noodlottig ongeluk om het leven gekomen. Op zondag werd in de feesttent een minuut stilte voor hem gehouden. Het maakte diepe indruk. De vriendengroep is Gino nooit vergeten. Nog ieder jaar komen ze met de kermis op vrijdagmiddag bij De Heere van Meijel samen. “Dan heffen we het glas op Gino. Om hem te herinneren, maar ook om samen het leven te vieren.” Daarna trekken ze door naar de kermis in Beringe.
Een eigen plek
In 2016 gingen Roger en Maartje samenwonen in Beringe. Niet veel later kwam een huis op hun pad waar Roger zijn oog al eerder op had laten vallen. “Ik had tegen de eigenaar gezegd: mocht je het ooit verkopen, dan heb ik interesse.” Die opmerking werd onthouden en in 2017 kregen ze de kans om het huis te kopen. In de jaren daarna maakten ze het steeds meer eigen. Ze verbouwden en pakten ook de tuin flink aan.
Ondertussen zaten ze allebei niet stil. Roger combineerde zijn werk bij Crispy met voetballen in het eerste elftal en de gemeenteraad. Maartje begon in 2015 als leerkracht, volgde de master Leren en Innoveren en maakte in 2018 de overstap naar Hoera kindercentra waar ze werkte als Pedagogisch beleidsmedewerker. Een periode waarin ze met veel plezier werkte en zich verder ontwikkelde. Inmiddels is ze sinds dit schooljaar weer terug in het onderwijs en geniet ze van het samen leren en de interactie met kinderen.
“We waren allebei druk bezig met onze eigen ontwikkeling, klusten aan het huis en wilden ondertussen ook volop van het leven genieten.” Op een gegeven moment kwam de wens voor kinderen. “We merkten dat we daar klaar voor waren.” Met de geboorte van Liene werden Roger en Maartje voor het eerst vader en moeder. Ook daarin hebben ze een mooie, nuchtere kijk: “Liene hoorde er meteen gewoon bij.” In 2024 werd het gezin compleet met de komst van Jula.
Vriendelijkheid kost niets
Thuis vormen Roger en Maartje een goed team. “Roger is heel betrokken bij het huishouden en de kinderen”, vertelt Maartje. “Dat heeft hij echt van huis uit meegekregen. Voor hem is dat vanzelfsprekend.” Roger: “We zitten heel erg op één lijn en hebben dezelfde normen en waarden. Natuurlijk zijn we het weleens niet met elkaar eens, maar echt ruzie maken kennen we eigenlijk niet.” Wat ze zelf van huis uit meekregen, willen ze ook aan hun dochters doorgeven. Maartje vat het eenvoudig samen: “Vriendelijkheid kost niets. Laten we gewoon aardig zijn voor elkaar.” Ook willen ze Liene en Jula leren genieten van wat er is, relativeren en beseffen dat niet alles vanzelfsprekend is.
Liene en Jula hebben ondertussen allebei duidelijk hun eigen karakter. “Liene is heel lief en zorgzaam”, vertelt Maartje. “Ze mag soms nog wat weerbaarder worden, maar ze is natuurlijk ook nog jong.” Jula is weer anders: vrolijk en wat meer een rouwdouwer. “Misschien komt dat ook doordat ze de tweede is”, zegt Maartje lachend. “Dan ben je als ouders toch wat makkelijker.”
Met de komst van de kinderen veranderden ook hun prioriteiten. Waar ze eerder allebei veel bezig waren met werk, sport en alles wat er daarnaast op hun pad kwam, kiezen ze nu bewuster hoe ze hun tijd willen invullen. Stilzitten is nog steeds niets voor hen, maar tijd met z’n vieren doorbrengen is belangrijker geworden.
Terug naar waar het begon
Hoewel ze fijn wonen en veel aan hun huidige huis hebben gedaan, komt er toch een verhuizing aan. Roger en Maartje groeiden allebei op in het buitengebied en de ruimte en vrijheid trekken nog altijd. Op het erf van Maartjes ouders wordt een kavel afgesplitst. Haar ouders bouwen daar een nieuwe woning en Roger en Maartje trekken met Liene en Jula in het bestaande huis. Voor Maartje betekent dat terugkeren naar haar ouderlijk huis. Straks rennen haar eigen dochters rond op de plek die zij van vroeger zo goed kent. Voor de meisjes is de omgeving al vertrouwd en Liene verheugt zich volop op de verhuizing. “Haar nieuwe kamer heeft ze in haar hoofd al helemaal ingericht.” Ook familie dichtbij hebben, vinden Roger en Maartje belangrijk. De meisjes zijn graag bij hun opa’s en oma’s en ze kijken ook vooruit. Nu zijn hun ouders er voor hen en de kinderen, maar misschien komt er ooit een moment waarop dat andersom is. Dan is het prettig om dicht bij elkaar te wonen. En dan is er natuurlijk de ruimte buiten. Een moestuin, lekker in de tuin bezig zijn en voor de kinderen alle vrijheid om te spelen. Vooral Roger kan daar zijn hart ophalen. “Roger heeft echt groene vingers”, vertelt Maartje. “Ik zou het ook wel willen, maar kom er gewoon nog niet aan toe.” Roger kijkt haar lachend aan: “Jouw laarzen zijn nog als nieuw.”
Geluk zit in het kleine
Veel van hun vrije tijd brengen ze graag buiten door. Naar het bos, picknicken of met de meisjes op pad. Het hoeft niet altijd een groot uitje te zijn. “We willen de meisjes meegeven dat ze zich met kleine dingen kunnen vermaken. Een steen in het water gooien kan al leuk zijn.” Het 5x Beringenbos is zo’n plek waar ze graag komen en vormde daarom een passende locatie voor deze fotoshoot. Roger is bovendien als bestuurslid nog altijd nauw betrokken bij 5x Beringen. Vrijwilligers zetten zich in voor het prachtige natuurgebied en er valt van alles te ontdekken. “Kinderen kunnen zich nog echt verwonderen”, vertelt Maartje. “Waarom kan een eend zwemmen? Hoe maken bijen honing? Door hen sta je zelf ook weer meer bij dat soort dingen stil.”
Op de vraag of er nog dromen zijn, hoeven ze niet lang na te denken. “Als we gezond blijven en het samen zo fijn hebben als nu, dan is dat al heel veel.” Eén droom hebben ze wel: ooit met z’n vieren een lange reis maken, als de meisjes wat ouder zijn. “Australië en Nieuw-Zeeland trekken mij bijvoorbeeld heel erg”, vertelt Roger. “Hoe mooi zou het zijn om dat samen te ervaren?” Maar uiteindelijk zit voor Roger en Maartje het geluk niet in grote dromen. Het zit juist in het leven van alledag: samen zijn, genieten van kleine dingen en Liene en Jula zien opgroeien.
