Voor Kevin en Myrthe De Smedt begon het avontuur met een groeiende buik én een groeiende wens: meer ruimte, meer mogelijkheden en een plek die echt als thuis zou voelen. Hun eerste koopwoning op de Kennedylaan was strak en nieuw, maar zonder uitbreidingsmogelijkheden. Toen ze op zoek gingen naar een ander huis, wisten ze een ding zeker: dit huis moest potentie hebben. Dit vonden ze. Al moesten ze, zoals ze zelf zeggen, “er even doorheen kijken.”
De timing had bijna niet symbolischer kunnen zijn. Terwijl zoon Noah net geboren was, werd hun bod geaccepteerd. Bouten Makelaardij begeleidde hen gedurende zowel het aankoop- als het verkoopproces. “We kregen ontzettend veel biedingen op ons huis; het werd aan alle kanten overboden. De verschillen tussen de biedingen waren klein, maar de voorwaarden liepen uiteen. Juist in dat proces zijn we heel goed begeleid, waardoor we uiteindelijk een weloverwogen keuze hebben kunnen maken.” Met een pasgeboren baby op de arm en een hoofd vol plannen begon het avontuur. “Het eerste plan ging eigenlijk alleen over de bovenverdieping, maar zoals dat vaak gaat bij verbouwingen, bleef het daar niet bij.” Boven werd volledig gestript. Badkamer eruit, leidingen vervangen en elektra vernieuwd. De oorspronkelijke drie slaapkamers maakten plaats voor vier kamers en een praktische linnenkast. En dat alles grotendeels in eigen beheer. “Handig waren we niet per se,” lachen ze, “maar al doende leer je en met YouTube kom je een heel eind.”
Tijdens de verbouwing woonden ze zeven maanden bij Kevins ouders. Een periode die ze omschrijven als intens, maar ook waardevol. “Zonder die hulp was het niet gelukt.” Kevin had verlof genomen en werkte hard aan de verbouwing. Familie en vrienden sprongen bij waar nodig. Met een achtergrond als projectcoördinator werd de verbouwing bijna als een professioneel project aangepakt. “Het duurt alleen altijd langer dan je denkt.” En dan zijn er natuurlijk de momenten waarop je jezelf even afvraagt waar je aan begonnen bent. Zoals die avond, half elf, scheppend in het zand van wat ooit de leefkeuken moest worden. “Ja, die momenten hebben we zeker gehad.”
Een leefkeuken om in te leven
Toen eenmaal besloten werd om ook beneden rigoureus te verbouwen, ging alles letterlijk open. De oude indeling verdween, muren werden doorbroken en de badkamer werd beneden gerealiseerd. De grootste uitdaging? Niets bleek recht. “Op papier leek alles logisch, maar in werkelijkheid liep elke muur net anders.” Dat betekende improviseren, aanpassen en soms opnieuw beginnen. Maar het resultaat mag er zijn: een royale leefkeuken die het kloppend hart van het huis vormt. Hier wordt gekookt, gespeeld en geleefd. “We zitten vaak in de keuken, dit is echt onze plek.” Begin dit jaar kreeg hun gezinsgeluk een prachtige nieuwe dimensie met de komst van dochter Sofia.
Hotel chic met een persoonlijke twist
Qua stijl omschrijven ze hun interieur als ‘hotel chic’, met invloeden van Pinterest en Instagram, maar het blijft niet bij een vast plaatje. “We blijven veranderen,” geven Kevin en Myrthe aan. “De woonkamerindeling is al vijf keer aangepast. Een speelhoek hier, een nieuwe opstelling daar, het huis groeit mee met ons leven.” Wie denkt dat ze nu klaar zijn, heeft het mis. “Een klushuis is nooit af,” zeggen ze nuchter. “Er zijn altijd dingen die nog moeten.” Toch overheerst het gevoel van trots en tevredenheid. “We wonen hier heerlijk: rustig, dichtbij het centrum, met genoeg ruimte voor de kinderen om te spelen.” En dat hun huis opvalt blijkt: buurtbewoners blijven regelmatig staan voor een praatje. “Dan ben je zo een uur verder,” lachen ze. “Mensen zijn nieuwsgierig naar wat we hebben gedaan.”
Hoewel ze hier voorlopig goed zitten, sluiten ze een nieuw avontuur niet uit. “We zouden ooit nog wel een huis met meer tuin willen.” Het typeert hun instelling: altijd blijven dromen. Maar voor nu is dit hun plek. Een huis dat ze eigenhandig hebben opgebouwd. Geen kant-en-klare instapwoning, maar een thuis met een ziel en een verhaal. Tip voor andere verbouwers? “Neem de tijd. Het kost altijd meer geld en meer energie dan je denkt. En ‘even snel’ bestaat niet.”
